رفتن به محتوای اصلی
فرابهداشت
ورود / ثبت‌نام

دبی لازم برای تهویه رقیق‌سازی

چند مترمکعب هوای تازه در ساعت لازم است تا آلاینده‌ای با نرخ تولید معلوم به غلظت هدف برسد.

نسخه فرمول: ۱٫۰ منبع: Industrial Ventilation: A Manual of Recommended Practice for Design — General industrial ventilation آخرین بازبینی: ثبت نشده
این ابزار به چه کار می‌آید؟

  1. هر ابزار فرمول نسخه‌دار و منبع دارد. نتیجه را همان لحظه می‌بینید و اگر وارد حساب باشید ذخیره‌اش می‌کنید.
  2. ورودی‌ها را پر کنید. زیر هر فیلد نوشته شده این عدد را از کجا بیاورید؛ مثلاً جرم مولکولی را از صفحه همان ماده.
  3. نتیجه با فرمول و نسخه‌اش زیر فرم می‌آید. محاسبه ذخیره‌شده همان نسخه فرمول را نگه می‌دارد تا بعداً دقیقاً همین عدد بازتولید شود.
  4. هر محاسبه ذخیره‌شده در «محاسبه‌های من» می‌ماند؛ از همان‌جا دوباره بازش می‌کنید یا منبع گزارش‌ساز می‌شود.
  5. سر کار، «حالت میدانی» فقط فرم و نتیجه را با فیلدهای درشت نشان می‌دهد. ورودی‌های آخرین محاسبه روی همان دستگاه می‌ماند و با «پر کردن فرم» برمی‌گردد.
  6. اگر نمی‌دانید کدام ابزار به کارتان می‌آید، از صفحه ابزارها «دستیار انتخاب ابزار» را باز کنید.

دبی هوای تازه لازم برای رقیق کردن آلاینده‌ای با نرخ تولید معلوم تا غلظت هدف را می‌دهد. برای طراحی یا ارزیابی تهویه عمومی، وقتی آلاینده کم‌سمیت و پراکنده است؛ برای مواد بسیار سمی یا منبع نقطه‌ای، تهویه موضعی انتخاب درست‌تری است.

کاربردها

  • اتاق رنگ‌آمیزی دستی، چسب‌زنی، شست‌وشوی قطعات با حلال.
  • بررسی اینکه فن موجود برای مقدار حلال مصرفی کافی است یا نه.

مثال

روزانه 800 g حلال در 8 h تبخیر می‌شود (100 g/h)، هدف 50 mg/m³ و ضریب 3: دبی لازم 6000 m³/h.

ورودی‌ها

مقدار آلاینده‌ای که در هر ساعت وارد هوا می‌شود؛ مثلاً حلال مصرفی که کامل تبخیر می‌شود.

این مقدار را از کجا بیاورم؟

مقدار ماده‌ای که در هر ساعت وارد هوا می‌شود، به گرم: از آمار مصرف انبار یا فرم مصرف روزانه (مثلاً کیلوگرم رنگ یا حلال در شیفت)، ضرب در درصد جزء فرار از بخش ۳ یا ۹ برگه اطلاعات ایمنی (SDS)، تقسیم بر ساعت‌های کار. فرض محافظه‌کارانه این است که همه جزء فرار تبخیر می‌شود.

غلظتی که طراحی برایش انجام می‌شود؛ معمولاً کسری از حد مواجهه.

این مقدار را از کجا بیاورم؟

غلظت هدف طراحی (mg/m³)، معمولاً کسری از حد مواجهه ماده (مثلاً نصف TWA) از «حدود مجاز مواجهه شغلی»، جدول TLV یا بخش ۸ برگه اطلاعات ایمنی. اگر حد به ppm است، با ابزار «تبدیل ppm به mg/m³» تبدیلش کنید.

از ۱ (اختلاط کامل) تا ۱۰ (اختلاط ضعیف یا کارگر نزدیک منبع).

این مقدار را از کجا بیاورم؟

قضاوت کارشناس درباره کیفیت اختلاط هوا و فاصله کارگر از منبع: ۱ تا ۲ برای اختلاط خوب (ورود و خروج هوا در دو سوی فضا، بی‌گوشه مرده)، ۳ تا ۵ برای اختلاط متوسط، ۵ تا ۱۰ برای اختلاط ضعیف یا کارگر نزدیک منبع. راهنمای انتخاب در کتاب Industrial Ventilation انجمن ACGIH آمده است.

هنوز نتیجه‌ای نیست

داده اندازه‌گیری را وارد کنید و «محاسبه کن» را بزنید.

نمونه: روزانه 800 g حلال در 8 h تبخیر می‌شود (100 g/h)، هدف 50 mg/m³ و ضریب 3: دبی لازم 6000 m³/h.

فرمول به‌کاررفته

Q = K × G / C

مرجع: Industrial Ventilation: A Manual of Recommended Practice for Design — General industrial ventilation — کنفرانس دولتی متخصصان بهداشت صنعتی آمریکا (ACGIH)، ۲۰۱۹ · نسخه رابطه در فرابهداشت: dilution-ventilation@1.0.0

درباره این ابزار

کاربرد

چند مترمکعب هوای تازه در ساعت لازم است تا آلاینده‌ای با نرخ تولید معلوم به غلظت هدف برسد.

محدودیت‌ها

  • تهویه رقیق‌سازی برای آلاینده بسیار سمی، منبع بزرگ یا منبع نزدیک به منطقه تنفسی مناسب نیست؛ آن‌جا تهویه موضعی لازم است.
  • نرخ تولید باید برآورد واقعی مصرف یا تبخیر باشد؛ خطای آن مستقیم به دبی منتقل می‌شود.
  • انتخاب ضریب اختلاط و غلظت هدف قضاوت طراح است و عدد حاصل تأیید کفایت سامانه نیست.

منابع

Industrial Ventilation: A Manual of Recommended Practice for Design — General industrial ventilation — کنفرانس دولتی متخصصان بهداشت صنعتی آمریکا (ACGIH)، ۲۰۱۹

حالت پایا و اختلاط یکنواخت؛ ضریب K ناکاملی اختلاط و جای منبع نسبت به کارگر را جبران می‌کند.

مقاله‌هایی که به این اشاره دارند